کوهسار

من با خودنمائیهای ( بیائید شادیهایمان را تقسیم کنیم و .... دولتی و فرمایشی) بشدت مخالفم و همینطور با "بخشش"های مملو از ریا در قالب فعالیتهای پر سروصدای خانمهای سیر و پولدار ریاکار و همراهی پر تبختر شوهران بازاری و تاجر و ثروتمندشان . اینها بیشرمانه نیازمندان و دل پاک و خواهنده کودکان یتیم را اسباب ریاکاری و تظاهر خود کرده اند . بگذریم که گفتن بیشتر از این موجودات مایه ملال است . حرف من اینست که بهار و جشن نوروز در دل همه ما جای دارد و عشق به این مراسم و نو شدن هایش بیشتر از همه دل کودکان را میرباید . همه بچه ها رخت نو و سفره هفت سین و عیدی گرفتن را دوست دارند . همه بچه ها عاشق رنگهای زیبای بهاری شادی و دویدن در طبیعت و خندیدن هستند و این حق همه کودکان سرزمینمان ایران است . چیز عجیب و خواستن زیادی نیست . من چقدر باید خودخواه باشم که همه اینهارا برای عزیزان خودم بخواهم . وتو هم . تصور کن در گرماگرم استقبال از بهار و جشن نوروز ان پدری را که از شرم نداری با دستانی تهی پشت در ایستاده و یارای کلید انداختن در قفل در را ندارد و ان معصوم کودکی را که تمام جانش گوش شده تا صدای باز شدن در و امدن پدر را با دستانی پر از عید و بهار و شادی و رنگ را .... بشنود و ...

همنوعانمان را فراموش نکنیم