کوهسار

یکی دوروز پیش بخش پایانی این مطلب را تایپ کردم اما با فشردن دکمه!! ارسال . نمیدانم مطلبم بکدام صحنه از فضای مجازی (اون تو ها !!) رفت و چون هیچگاه برای نوشته هایم نت یا بقولی چرکنویس ندارم بنابراین انچه را بخاطر دارم مینویسم: جان کلام اینکه توسعه روند منطقی و طبیعی حرکت رو به جلوی سرزمینی است که مردم و حاکمان ان یکدست و همسو میباشند .حاکمانی که از مردم برامده و مردمی که پشتیبان حکومتشان هستند. مسلم باید دانست که انکشوری که در حال سامان گرفتن است و در جهت توسعه و تعالی پیش میرود ---که کمابیش نمونه هائی چند را در کره خاکی داریم و میبینیم---ازاین قائده مستثنی نیست. انجائیکه تعریف دولت عبارتست از: ابزار قدرت طبقه حاکمه. از منظور ما سالهای نوری بسیاری بدور است. توسعه شعار و تئاتر و خیمه شب بازی هم نیست . اصلا نمایش بردار نیست توسعه را نمیتوان در چهارچوب مضحک افتتاح انبوه پروژه های نصفه نیمه مناسبتی !! تعریف کرد. پروژه هائی همچون اسفالت کیلومتر در کیلومتر شهری و بیرون شهری که باهزاران منت بخورد رسانه های دستوری داد و پس از بارش چند برف ... افتضاحی از باند بازی و دزدی و رشوه خواری و ... ببار اورد. توسعه دستوری و تبلیغی نیست .توسعه را با ریا و دوروئی کاری نیست. توسعه همدلی و همرنگی و صداقت میخواهد .کاش میتوانستیم بدور از ذهنیاتی که برایمان پرداخته و دررگهایمان تزریق شده !! نگاهی به دیگر کشورهائی که درراه توسعه گام نهاده اند .بیاندازیم و قدرت و نظارت مردم را ببینیم و ...