کوهسار

دیشب رفته بودم کنسرت (لیلی و مجنون) در سالن اجتماعات (محک) به رهبری نوریس چکناواریان .به همراه برخی از اعضاء ارکستر فیلارمونیک ارمنستان. یکهفته ده روزی کنسرت چکناواریان ادامه دارد و هر شبی کنسرتی جداگانه میدهد و اکثر ساخته های خودش را اجرا میکند. اما دیشب با دکلمه خانمی خوش صدا و مسلط این شاهکار (نظا می) جلوه ای دیگر داشت. اجراء زیبای ارکستر و رهبری استادانه اقای چکناواریان. محیط گرم و صمیمی. نورپردازی ساده و کامل ! و پایان جذاب و غمناک داستان بهمراه شخصیت و پوزیسیون مسلط راوی. شبی فراموش نشدنی ای را رقم زد. که همه چیز زیبا بود.

بهر حال. سالها بود که بااسم (محک) اشنا شده ودر منزل قلک های انرا داشته و...اما اعتقادی بان نداشتم تااینکه این اواخر سببی شد تا بیشتر این سازمان را بشناسم.سازمانی کاملا خصوصی برخاسته از اراده انسانهائی پاک و هدفمند .بدون هیچگونه استفاده و بهرمندی از امکانات دولتی. سازمانی سرشته شده با همت انسانهائی والا.انانیکه رنجوری کودکان را بر نمیتابند .انانیکه با غول سرطان دست و پنجه نرم میکنند.بی هیچ ادعائی چه عظمتی برپا کرده اند.باید باانها محشور شد و یاریشان کرد اگر مدعی انسانیت هستیم. من نه میتوانم و نه دراین وجیزه میگنجد که .ازانان و کارها و عملکردشان بگویم.باید باان از نزدیک اشنا شد.من فقط میتوانم بگویم که دیشب چقدر زیبا بود.چقدر زیبا بودند این انسانهای زیبا. همه چیز زیبا بود و سراسر شور......